Przy plonie rzędu 30t/ha z owocami wywozimy z sadu ok. 60 kg K i 3 kg Mg, jednak  rośliny, aby wytworzyć taki plon muszą z gleby pobrać ok. 80-130 kg K i 25-35 kg Mg. Obydwa pierwiastki, odpowiedzialne są za wielkość i jakość owoców, pobierane są głównie z gleby. Potas jest tam obecny w dużych ilościach, ale nie zawsze jest dostępny dla roślin. Jony potasu w kompleksie sorpcyjnym mogą być blokowane przez nadmiar magnezu.

Niedobór potasu wpływa na zahamowanie wzrost zarówno pędów, ale głównie owoców. Występować może głównie na glebach ciężkich ( organicznych, bogatych w związki ilaste ), ale także lżejszych. Na tych pierwszych kompleks sorpcyjny silnie wiąże ten składnik. Jest on dostępny dla roślin, jeśli dostarczamy go do gleb w stosunkowo dużej ilości. Na glebach lżejszych jest on łatwiej dostępny, ale jest szybko wmywany w głębsze warstwy gleby.

Jeszcze szybciej w głąb profilu glebowego przemieszcza się magnez. Dlatego na glebach lekkich i bardzo lekkich poleca się nawet coroczne uzupełnianie tych składników, stosowanie ich raczej bardzo wczesną wiosną, aniżeli jesienią.  Przemieszczanie w głąb profilu glebowego jest bardzie intensywne, w przypadku wystąpienia silnych opadów deszczowych.

Dostępność zarówno K, jak i Mg zależy zarówno od uwilgotnienia, ale także temperatury gleby, oraz jej pH.  pH 6-7,5 najbardziej sprzyja pobieraniu K i Mg,  pH gleby poniżej 5,5 w znacznym stopniu obniża pobieranie tych pierwiastków. Niskie temperatury gleby wiosną ( poniżej 8-12^oC)  powodują, że szczególnie potas nie jest z niej pobierany. Okresy suszy w glebie ograniczają szczególnie pobieranie magnezu. Dlatego duże znaczenie ma zgromadzenie składników pokarmowych w roślinie w okresie pozbiorczym. Właśnie w tym czasie bardzo efektywne okazuje się nawożenie dolistne.

Artykuł powstał na podstawie wykładu belgijskiego doradcy Wincenta Clauxa „Magnez i potas – kluczowe pierwiastki w produkcji wysokiej jakości owoców”.